Mijn Jubeljaar (15) mijn verhaal herschrijven (het derde chakra)

Mijn Jubeljaar ontwikkelt zich in de volgorde van de zeven chakra's. Het begon met de praktische insteek van mijn lichaam en mijn voeding - het eerste chakra. Ik ging afvallen, ik ging sporten en ik veranderde ingrijpend mijn voedingspatroon, waarna ik nog meer ging afvallen (ook in die volgorde). Ik nam verantwoordelijkheid voor mijn lichaam, mijn voeding en mijn gezondheid. De veranderingen waren niet alleen voelbaar voor mezelf, maar ook zichtbaar voor anderen. Soms word ik niet eens meer herkend!

Daarna kwamen als vanzelf de thema's van het tweede chakra aan de orde: seksualiteit, macht en geld. De leidende vragen waren (evenals bij het eerste chakra): wat mag ik teruggeven en wat mag ik terugnemen? Ik hervond nieuwe balans. De veranderingen die het opriep zijn nog dagelijks voelbaar en bovendien nog altijd in ontwikkeling. Als ik eenmaal een verandering heb ingezet, ontwikkelt het zich als vanzelf verder en komt er ruimte voor het volgende thema.

Derde chakra: wie ben ik?
Het werd dus tijd voor het derde chakra: de zonnevlecht. Het is de plaats waar we als kind voor het eerst ‘ik' leren zeggen. Hier worden we ons bewust van ons zelf - of beter: van ons ‘zelf'. Het derde chakra gaat over persoonlijke macht, over zelfbeeld, zelfwaardering en zelfstandigheid. In het derde chakra koesteren we de beelden en verhalen over onszelf die bepalen wie we zijn (of denken te zijn). Bovendien daagt dit chakra ons uit tot het nemen van verantwoordelijkheid. Een boeiende plek voor een Jubeljaar!

Het besluit tot mijn Jubeljaar kwam tot stand in een crisis: ik was moe, verward en voelde me verstrooid. Niet alleen leek het op een terugkeer van een burnout van twee jaar daarvoor, het had ook de trekken van een midlifecrisis. De omgeving die ik had gecreëerd bepaalde ik hoge mate wie ik was en hoe ik mijn voelde. De blogs, de boeken, de projecten, de bekendheid, de media, de mensen waarmee ik omging - dat alles vertelde mijn verhaal. Ik was Boele Ytsma, de twijfeldominee, de internetpastor, de schrijver, de spreker, de blogger, de pionier, de man met de ideeën, de kerkelijke dissident... Maar steeds vaker had ik het gevoel: ben ik dit werkelijk? Gaat er in dit verhaal niet een belangrijk deel van mij verloren?

Verhalen vertellen wie je bent
Dat is een typische vraag van het derde chakra. Wie ben ik? Wie ben ik nu, op mijn 41e (inmiddels 42e)? Wie ik ben, wordt bepaald door het verhaal dat ik over mijn eigen leven vertel en het verhaal dat ik van dag tot dag leef. Ik was me dat goed bewust - ik had er in mijn boek Authentiek ook over geschreven.

Sommige delen van het verhaal dat je vertelt over je leven vinden gehoor en weerklank, anderen niet. Het verhaal dat ik had verteld op televisie en geschreven had in Van de kaart en het deel dat ik liet zien in mijn preken, mijn lezingen en op mijn blog vond gehoor. Ik was daar dankbaar voor en heb de kansen die ik kreeg ook voluit gegrepen. Steeds meer kreeg ik de gelegenheid om dat verhaal te vertellen en steeds weer werd het beaamd en bevestigd. Het werd groter, massiever en invloedrijker. Ik begon meer en meer samen te vallen met dit verhaal. Maar er was meer te vertellen - ik was niet alleen dit verhaal. Maar dat ‘meer' werd hoe langer hoe minder reëel.

Jaren geleden schreef ik dat mijn blog een ‘scherm van eerlijkheid' was: ik vertel naar waarheid over mezelf, maar achter dat scherm houd ik dingen voor mijzelf. De openheid is begrensd en de grens bepaal ik zelf. Dat is prima, als beide delen (het publieke en het verborgen deel) in je eigen leven nog enigszins in verhouding tot elkaar staan. En precies dat was veranderd. Mijn publieke verhaal werd massiever en massiever, het ‘andere verhaal' werd steeds vluchtiger. Ik kon er zelf bijna niet meer bij.

De crisis van zomer 2010 maakte me bewust dat het tijd was voor ingrijpende verandering. Niet alleen moest ik mijn ‘andere verhaal' weer vinden, ik moest misschien zelfs mijn hele verhaal opnieuw vinden. Het werd tijd voor een nieuw verhaal. Of, zoals Stef Bos zingt: ‘het is een oud verhaal, het wordt op nieuw geschreven'. Ik moest mijn persoonlijke verhaal opnieuw gaan vertellen, opnieuw gaan schrijven. En dus moest ik allereerst stoppen met het vertellen van mijn oude verhaal - de radicale stap uit de media en van het internet werd onvermijdelijk.

Wordt vervolgd.

Boele

Lees hier alle eerdere blogs over Mijn Jubeljaar.