Mijn Jubeljaar (13) geld is vies

Na mijn reflecties op seks en macht is het nu de beurt aan geld - immers, tezamen vormen deze drie de hoofdthema's van het tweede chakra. Onze fysieke relatie met de mensen rondom ons krijgt vorm door seks, macht en geld. Dat er veel meer te zeggen valt over onze relaties weet ik heel goed. Dat alles komt nog aan de orde, we zijn nog maar bij het tweede van de zeven chakra's.

Geld in mijn jeugd
Ik vertelde je hoezeer seks en macht lange tijd omgeven waren met negatieve emoties in mijn leven: schaamte en schuld bij het één, verzet en weerstand bij het ander. Bij geld was dat niet anders. Geld ervoer ik als een ‘noodzakelijk kwaad'. Mijn vader was in mijn jonge jaren zelfstandig architect. In de jaren '80 overleefde zijn bureau ternauwernood de bouwcrisis. Geld was er in die tijd vaker niet dan wel. Toch heb ik geen herinnering aan tekort of armoede - integendeel: mijn ouders bleven, ook tijdens crisisjaren, mooie dingen doen: vakanties naar Denemarken, een etentje op z'n tijd en gebak bij de koffie als er een nieuwe opdracht binnenkwam. Het vermogen om het leven leefbaar te houden in financieel krappe tijden, verdient een groot compliment.

Onwillekeurig heb ik in deze tijd veel ‘overtuigingen' over geld mij eigen gemaakt. Zowel ‘geld' als het ‘gebrek aan geld‘ werden door mijn ouders in hoge mate onzichtbaar gemaakt. Dat gaf mij de overtuiging dat geld niet belangrijk was. Dat werd het natuurlijk wel als het er niet was, maar ‘in wezen' was geld onbelangrijk. Sterker nog: zo hoorde dat ook! Geld verdiende geen aandacht, het leidde alleen maar af van belangrijke zaken. Mensen die wel veel aan geld dachten, vond ik oppervlakkig, materialistisch en minder spiritueel. Voor rijken kon ik weinig waardering opbrengen. Hoewel ik het nooit zei, voelde ik bij rijkdom altijd afkeuring.

Ook ging ik geloven dat geld verdienen een ingewikkelde zaak was. Terugdenkend aan het gezwoeg van mijn ouders, is dat geen wonder. Ja, je kon voor een vaste baan en een vast inkomen gaan, maar dan was je je vrijheid kwijt (denk aan mijn verhouding tot macht en vrijheid). Vrijheid was meer waard dan geld. Als ondernemer kocht je die vrijheid in ruil voor de moeizame arbeid van het geld verdienen. Ik zag het aan mijn vader: hij had de ‘vrijheid' om zijn 60 of soms zelfs 80 werkuren te verdelen over de week.

Belemmerende overtuigingen
Let wel: ik creëerde deze overtuigingen zelf - niemand anders dan ikzelf ben daarvoor verantwoordelijk. Overigens duurde het tot mijn Jubeljaar voordat ik mijn gevoel bij geld ging zien als een gevolg van mijn eigen overtuigingen. Deze overtuigingen waren namelijk tot nu toe onzichtbaar gebleven, mede omdat ze (min of meer) gedeeld werden door de sociale context waarin ik leefde: de kerk. Daar heerst een sterk sentiment tegen rijkdom, deels omdat de kerk zelf een betrekkelijk armlastig instituut is, deels omdat daar de overtuiging leeft dat God rijkdom veroordeelt. Armoede wordt gezien als een ‘spiritueel ideaal'. Overigens zie ik nu dat het tegendeel waar is: de bijbel veroordeelt armoede en roept daarom zowel armen als rijken op hun verantwoordelijkheid te nemen.

De genomen afstand van de kerk, de financiële gevolgen van mijn Jubeljaar, de ruimte en tijd om na denken en te reflecteren op mijn leven brachten mij in de afgelopen maanden tot een heldere waarneming van deze reeks persoonlijke overtuigingen bij geld:

• geld verdienen is ingewikkeld en moeilijk
• rijkdom is immoreel, geld is vies
• geld is onbelangrijk en hoort onbelangrijk te zijn
• vrijheid is belangrijker dan geld

Intussen keek ik terug op mijn leven en ontdekte dat het zich wonderlijk goed had gevormd naar deze overtuigingen. Ook in mijn leven was en is geld er vaker niet dan wel, net als bij mijn ouders. En ja, net als zij, heb ik dat in hoge mate onzichtbaar gemaakt - immers: geld is onbelangrijk. Vrijheid is belangrijker dan geld. Dat geld, door het gebrek eraan, wel steeds aandacht - negatieve aandacht! - blijft vragen, bevestigde tenslotte mijn overtuiging dat geld immoreel is. Overtuigingen vinden altijd hun bevestiging in je leven om de eenvoudige reden dat ze je leven scheppen!

Dat was de schokkende wisseling van perspectief in mijn Jubeljaar: mijn leven is niet de reden voor mijn overtuigingen, maar mijn overtuigingen zijn de bron van mijn leven. Mijn overtuigingen, mijn ‘chronische gedachten' vormen mijn bestaan! Ik heb zelf een leven gecreëerd van geldgebrek en moeizaam geld verdienen!

Het is tijd dat te veranderen! Wordt vervolgd.

Boele

Lees hier alle voorgaande blogs in de serie 'Mijn Jubeljaar'

Lees in dit verband ook mijn blogs over de 'Law of Attraction'