Mijn Jubeljaar (10) seksualiteit bevrijd

Wat jij voelt bij de woorden ‘seks', ‘macht' en ‘geld' - de kernbegrippen van het tweede chakra - wordt in hoge mate bepaald door de rol die deze drie thema's in je leven spelen. Voor mij waren de drie woorden lang omgeven met een gevoel van schaamte en afkeuring. Nee, het lag er niet duimendik bovenop en ik kan al vele jaren prachtige verhalen vertellen over de schoonheid van seksualiteit, over de verantwoordelijkheid die macht schept en over de zegen van geld... maar diep vanbinnen - in mijn onderbuik, zetel van het tweede chakra, daar waar niets te ontkennen valt - waren deze begrippen nog altijd omgeven, besmet bijna, met dat gevoel van schaamte en afkeuring.

Het laat zich begrijpen. Ik ben opgegroeid in een omgeving waarin de drie in zekere zin afwezig waren. Seks was iets waar anderen mee bezig waren (en als dat al ter sprake kwam, dan in afkeurende zin). Ik kon mij niet voorstellen dat iemand in mijn omgeving seks had, hoe vreemd dat achteraf ook mag lijken. Macht was zeker iets dat anderen hadden (al of niet over ons) en dat leidde eigenlijk nooit tot iets goeds. Geld was er vaker niet dan wel in mijn jeugd; maar intussen werd vertoon van grote rijkdom afgekeurd - rijken waren immoreel. En nee, ik geef mijn ouders hier beslist geen schuld, zo was nu eenmaal het milieu waarin zij en ik leefden: seks, macht en geld waren vooral aspecten van anderen en bovendien van bedenkelijke aard.

Seksualiteit bevrijd
Toch kreeg ik er bij het ouder worden mee te maken - natuurlijk: ik bleek als tiener zélf een seksueel wezen te zijn! Wie had dat kunnen denken? Maar de ontwikkeling van seksuele gevoelens ging met veel schaamte gepaard. Zelfbevrediging werd afgekeurd (hoewel ik me geen gesprek over deze zaken kan herinneren) en dat wat zich in seksuele fantasieën afspeelde bleek zondig te zijn. Toen ik op jonge leeftijd (17) een vaste relatie kreeg (met Heleen, nu nog altijd mijn vrouw!), beleefden we de seksualiteit binnen de strakke grenzen die we ons hadden eigen gemaakt: seksuele gemeenschap zou voor het huwelijk bewaard blijven.

Inmiddels zijn we 25 jaar samen en al 22 jaar getrouwd. En zoals vele echtparen hebben wij op seksueel gebied perioden gekend van intense vreugde met elkaar en perioden van frustratie en verwijdering. Langzaam maar zeker hebben we onze seksualiteit kunnen uitpellen uit de harde schil van schuldgevoel en afkeuring. Het is bizar om te constateren dat een gevoel dat in slechts luttele jaren tijdens de jeugd zich heeft ontwikkeld, zo moeilijk af te breken is en na meer dan 20 jaren nog de kop kan opsteken.

Nee, het was niet het Jubeljaar dat dit bewerkte, dit is een proces geweest van vele jaren. Maar het Jubeljaar heeft het wel tot een bewust proces gemaakt. Ik heb het oordeel, de afkeuring en de ontkenning losgelaten, teruggegeven, zo je wilt - het bleken de oude oordelen van anderen te zijn, niet van mij en zeker niet van God. Hoe dom om dat zo lang mee te torsen! Ik heb mijn eigen seksualiteit voluit kunnen terugnemen en omarmen. Ja, ik ben een seksueel wezen en ik geniet ervan! Ik heb voluit ‘ja' kunnen zeggen tegen mijn seksuele fantasieën die ik voorheen wegdrukte. Ik heb, kortom, mijn seksualiteit bevrijd! Ik durf een seksueel mens te zijn en seks te hebben.

Een nieuwe plaats
En de verrassing is dat door deze ‘bevrijding' seksuele gevoelens gaandeweg een andere plek in mijn bestaan zijn gaan innemen. Nog altijd is seksualiteit en erotiek de stuwende kracht van vitaliteit en voor mij sterk verbonden met creativiteit en daadkracht. Maar voorheen was het als een vulkaan die altijd de dreiging van uitbarsten met zich meedroeg, als een dwingende kracht die dreigde groter te worden dan ikzelf. Of het voelde als een gemis, een leegte, een vretend verlangen naar het onbereikbare - de realiteit van onze seks leek te verbleken bij de beloften die de ‘zondige anderen' erbij wekten. Van seksuele gevoelens ging daarom altijd een zekere ‘dreiging' uit. En dat is weg. Het lijkt plaatsgemaakt te hebben voor dankbaarheid, rust en genot. De dwang is weg, het mag er gewoonweg zijn. Bevrijd!

Overigens weet ik nog niet goed wat de mogelijke invloed van mijn veranderde leef- en eetpatroon hierop is. Ik heb, zoals ik je eerder vertelde, een welhaast ‘nieuw lichaam': 26 kilo lichter dan een jaar geleden, sportief, schoon en gezond. Ik eet geen melk en vlees meer (producten die bol staan van restanten groeihormonen en andere chemicaliën) en geen stimulerende en verslavende zaken als suiker, koffie en tabak. En zoveel is mij duidelijk: de afwezigheid van dergelijke zaken heeft invloed op elke vorm van lichamelijke beleving. Dan dus ook de seksuele beleving. Als iemand daar iets zinnigs over kan vertellen, houd ik mij zeer aanbevolen.

Wordt vervolgd.

Boele

Hier vind je alle voorgaande blogs in de serie Mijn Jubeljaar