Vierde etappe: Trekkersveld - Lelystad Haven

Als ik om 10:00 aan het begin sta van de nieuwe etappe, heb ik al heel wat uren werk erop zitten. Diverse blogs zijn geschreven, de filmpjes en podcasts zijn gemonteerd en geuploaded. Er lag door de gebrekkige internetverbinding van de vorige camping nog wat achterstallig werk. Met een opgeruimd gevoel sta ik aan de start.

De tochtgenoten verzamelen zich rond de blauwe camper. Als snel wordt duidelijk dat het een mannendag gaat worden. We vertrekken met zeven mannen, het merendeel theoloog. Ik ben dan ook niet verbaasd dat de gesprekken korte tijd later diep en inhoudelijk zijn. Als het pad breed genoeg is, wordt het een gemeenschappelijk gesprek. De inhoud van het gesprek wordt dit keer bepaald door Authentiek. Verschillende mensen hebben er al delen van gelezen.

Blogger en predikant Jos Douma heeft een zakbijbeltje meegenomen om mij de vraag te stellen: past dat kleine reisbijbeltje nog in de bagage van de zoeker als hij lichter wil reizen? Hij blijkt in hoge mate te begrijpen wat ik niet meer mee wil nemen, maar, zo is zijn vraag: wat gaat nog wel mee? Ik zeg hem dat het zakbijbeltje zeker meegaat.

11.30 uur – We hebben, al pratend, een afslag gemist en lopen langs een bietenveld om de gemaakte fout te herstellen. Als we weer op verharde paden staan nemen we afscheid van Jos. Een fotograaf maakt plaatjes van zeven zwetende mannen in een zonovergoten polder. Langs de Knardijk wordt het heet en de flesjes water zijn snel leeg. Ik zie veel rode nekken en verbrande voorhoofden.

13.30 uur – In de schaduw van grote kastanjebomen aan de rand van een boerenerf vinden we de camper weer voor een luie en lommerrijke lunch. Nieuwe tochtgenoten voegen zich bij ons, waaronder een jong gezin met hun kleine dochter. Eindelijk ook vrouwen vandaag! En de algemeen secretaris van de Raad van Kerken – een man die leeft van de oecumene. Hem wil ik vandaag zeker spreken!

16:00 uur – We lopen langs de Oostvaardersplassen en ontdekken in de berm een adder. De mensen die in korte broek lopen zie ik verschrikken als we even later rechtsaf een graspad inslaan.

17:00 uur – Als we ons eindpunt naderen hoor ik flarden van bekende muziek. De soundtrack ‘Traveler’ die in elke video en podcast van Tochtgenoten te horen is, klinkt van ver. Freemans Pickup staat onder de boom naast het huis waar ik mijn boek in het voorjaar schreef. Een grote kring stoelen, een feestelijke tafel met drinken en hapjes en live muziek – het staat allemaal klaar voor de uitgeputte tochtgenoten. Wat een ontvangst!