Afgelopen donderdag gaf ik woorden aan mijn ongemakkelijke gevoelens bij het boekje van prof. E.P. Meijering, Het roer moet om. Ik heb professor Meijering gevraagd of hij daarop nog wilde reageren en hij stuurde mij onderstaande antwoord. Met zijn toestemming geef ik het jullie mee.
Boele P.Ytsmazoekendgeloven.nl

Ik ben blij met deze reactie. Collega Ytsma en ik staan diametraal tegenover elkaar. Als je dan toch nog kunt communiceren in de kerk, dan is dat een reden tot dankbaarheid.

Ik wijs met de beschuldigende vinger naar een hele generatie, niet naar personen. Ik heb de indruk dat men zelf in eerste instantie al 68er was en het christendom daaraan wilde aanpassen en veel te laat zijn eigen vooronderstellingen kritisch onder de loep heeft genomen.

Nu een enkel woord over de positieve stromingen waarnaar collega Ytsma verwijst. Ik houd de ontdekking van Bonhoeffer voor een twijfelachtig gegeven, omdat ik mij afvraag, of die wel aan Bonhoeffer recht heeft gedaan. De tweelingzuster van Bonhoeffer heeft zich in zeer afkeurende termen uitgelaten over de manier waarop moderne theologen haar broer hebben geannexeerd.

De feministische theologie had gelijk wat betreft de ondergeschikte positie van de vrouwen in de kerk, en daar hebben ze gelukkig veel aan kunnen doen. Wat de inhoud van hun theologie betreft: ze gaven in hun strijd tegen de traditionele theologie vaak blijk van ondeskundigheid. Hun pleidooi voor vrouwelijke elementen in het godsbeeld was een slag in de lucht, want die waren er al lang. Huidige jonge vrouwelijke theologische studenten lijken hier ook nauwelijks meer belangstelling voor te hebben. Het Conciliaire Proces was een doodgeboren kind. De kerkendag, waarmee die werd begonnen, werd door minder mensen dan beoogd bezocht, en het waren vooral oudere mensen. Volle kerken zijn geen bewijs dat men de waarheid verkondigt, lege kerken kunnen een aanwijzing zijn dat men op het verkeerde spoor zit.

Mijn pleidooi voor een herbezinning op de Reformatie is iets anders dan de leuze 'Terug naar de Hervormers'. Ik bepleit om naar wegen te zoeken hoe we in huidige taal kunnen verwoorden dat God ons in Jezus Christus genadig is. Meer in het algemeen ben ik van mening dat ethiek geen basis is voor een gemeente. De ethiek is een vrucht van het geloof, niet het geloof zelf. Ik houd de term 'zoekend geloven' maar tot op zekere hoogte voor bruikbaar. Natuurlijk zijn we ons leven lang op zoek naar de juiste woorden en begrippen, waarmee we ons geloof uitdrukken, maar dit zoeken heeft voor christenen alleen zin als zij zich door God in Christus gevonden weten.

Met vriendelijke groet, en beste wensen voor uw werk,

E.P. Meijering Vorige pagina