Oxford is om vele redenen een beroemde stad. De talloze weten-schappelijke Colleges met even illustere als eminente professoren, de architectuur, van vroegmiddeleeuws tot victoriaans en modern, de grote verscheidenheid aan kerken en ‘chapels’, met even zovele variaties in liturgie. Maar Oxford is ook bekend en veel bezocht vanwege haar beroemde inwoners van weleer. Zo hebben twee grote schrijvers, J.R.Tolkien en C.S.Lewis, hier gewerkt en gewoond en hun vriendschap gevierd. Vele plekken in de stad herinneren aan hun ontmoetingen. Als liefhebbers van het werk van deze schrijvers moesten we dus de ‘hotspots’ bezoeken. We dronken een echte Engelse pint in ‘The Eagle and Child’ en aten fish and chips bij de ‘Troat Inn’.

Lopend door Oxford begreep ik waarom C.S. Lewis vaak schreef over ‘andere werelden’. In zijn Narnia-verhalen komt het nogal eens voor: de geheime toegang tot een andere wereld. De bekendste is de ‘betoverde kleerkast’, die de poort blijk te zijn naar het land Narnia. Oxford is vol met dergelijke poorten naar andere werelden. Bijna elk College heeft haar eigen binnenplaats (quadrangle), een soort groot atrium met wandel-gangen daar omheen. Het zijn werelden op zich en wie van daaruit het monumentale collegegebouw of de kerk bezoekt lijkt te verdrinken in een onvermoede wereld van kennis en schoonheid. Steeds weer was het alsof ik tuimelde in een nieuw universum – de één nog mooier dan de ander.

Geheel in die traditie, maar van de tijd na de grote werken van Lewis en Tolkien is de wereldberoemde Blackwell’s Bookshop. Wie er naar zoekt heeft kans het te missen – vanaf de Broad Street ziet het er uit als een middelgrote boekwinkel die niet bepaald om aandacht vraagt. Wie binnenkomt vermoedt vooralsnog niet in ’s werelds grootste boekwinkel te zijn beland – totdat je de trappen vindt die leiden naar de zalen onder de tuin van het Trinity College. In een soort onderaardse grot van drie verdiepingen met bijna 5 kilometer boekenplanken lijk je te verdrinken… het geheime land van wijsheid en letteren achter de zo bescheiden blauwe voordeur.

Steeds weer kwam deze ervaring terug en niet alleen in de stad. Achter een ogenschijnlijk onbetekenende vraag schuilt een wereld van nieuwe vragen; via een alledaagse anekdote verdwalen we in oneindige bespiegelingen over de kerk en de wereld (kan het groter?). Twee mensen, vanuit twee verschillende kerken en culturen openden magische deuren bij elkaar. Het is de schoonheid van de oecumene. De schoonheid van vriendschap. De magie van Oxford.

Boele P. Ytsma
www.zoekendgeloven.nl Vorige pagina