Er zijn vast uitzonderingen, maar ik vind dat vrouwen niet kunnen kaartlezen. Noem het seksistisch of discriminerend – het moet maar eens gezegd worden: vrouwen kunnen niet kaartlezen!

Akkoord, laat ik een klein beetje relativeren: ze kunnen wel kaartlezen, maar zien de verbanden met de weg waarop ze rijden niet. Ze hebben de kaart voor zich, hebben door waar ze zich bevinden, zien vervolgens een bocht naar rechts en roepen: ‘Rechts!’ Dat de kaart naar het noorden blijft wijzen, ook als je zelf zuidwaarts beweegt wordt veelal te laat erkend. En als dat gebeurt, dan wordt doorgaans de kaart omgedraaid – heb je ooit een man een kaart zien omdraaien?’- met als vervelend bijverschijnsel dat straatnamen en bestemmingen omgekeerd gelezen moeten worden. Nu moet ik mijn vrouw nageven dat ze daar bijzonder vaardig in is… maar ja wat wil je: de helft van de tijd zit ze met de kaart ondersteboven.

Je begrijpt inmiddels dat mijn oordeel over vrouwen meer iets zegt over de verhoudingen in ons gezin als het gaat om kaartlezen, dan over de werkelijke sekseverschillen. Ik ken eerlijk gezegd meer mensen – ja, ook mannen! - die niet ver komen met een kaart en het veelvuldige gebruik van de TomTom maakt dat niet beter.

Een veelgemaakte fout bij het kaartlezen is dat er teveel op de kaart en te weinig naar de weg gekeken wordt. Eenmaal goed de kaart bestudeerd - de plaats van vertrek, de bestemming, de route - is het vooral: de weg lezen. Kijken naar wat je tegenkomt en dat op een goede manier interpreteren. Je beweegt je door de wereld, niet over een kaart, en dus is het de wereld om je heen, de wereld die steeds beweegt en verandert, die je in de gaten moet houden. Slechts nu en dan een snelle blik op de kaart om te begrijpen wat je ziet. Mensen die minuten lang de kaart uitpluizen zonder om zich heen te kijken, verdwalen zeker! Je hoort aan mijn stelligheid: ik beschouw mezelf als een goede kaartlezer.

Vandaag dacht ik plotseling: zo leven sommige gelovigen ook. Ze lezen dag in dag uit de bijbel, ze zoeken alles uit en memoriseren bijbelteksten. Goede zaak, ik kan niet anders zeggen. Maar ze vergeten om zich heen te kijken. We leven nu in 2007, niet in het Israël van David of van Jezus. Hier en nu moeten we steeds weer beslissingen nemen, onze weg vinden. Inderdaad zul je dan moeten weten waar je bent, waar je naar toe wilt en wat de beste weg is. Maar als je dat eenmaal weet, zul je om je heen moeten kijken. Voluit leven, met open vizier, met voelsprieten ver in de wereld. Niet wegkijken, geen handen voor de ogen. ‘Onderzoekt alle dingen en behoudt het goede…’

Wie bij elke onzekerheid weer de bijbel induikt en daar teksten uit opdiept zou wel eens dezelfde vergissing kunnen maken als slechte kaartlezers: de bocht naar rechts is in werkelijkheid een bocht naar links (draai de kaart maar eens om!), het kruispunt is een rotonde geworden, de doorgaande weg is wegens bouwwerkzaamheden doodlopend… Wie dan alleen maar naar de kaart blijft kijken raakt de weg kwijt. Wie de bijbel gebruikt als een orakel verliest werkelijkheidszin.

En dus? Kaartlezen en kijken! Bijbellezen en zoekend, levend, open geloven…

Boele P. Ytsma
www.zoekendgeloven.nl Vorige pagina