In de Pinksterpreek haalde ik een gedeelte aan uit het kinderboek 'Het betoverde land achter de kleerkast' van de Engelse auteur C.S. Lewis. Het is het eerste deel van een serie van zeven verhalen over het land Narnia, waar mensen alleen kunnen komen door magie. Narnia is een wereld waarin dieren kunnen praten en allerlei magische wezens een rol spelen. De koning van dat land is de leeuw Aslan. In het gedeelte dat ik las zijn vier kinderen pas kort via een betoverde kleerkast in Narnia en krijgen ze dan ook voor het eerst te horen over Aslan. Het zijn meneer en mevrouw Bever die het hun vertellen.

Als de kinderen tot hun grote schrik ontdekken dat Aslan een Leeuw is en dat ze hem bovendien gaan ontmoeten vraagt Susan:
'Is hij niet – eh gevaarlijk? Ik geloof vast dat ik behoorlijk bang ben als ik met die leeuw kennis moet maken'.
'Dat ben je vast en zeker, liefje, dat kun je gerust geloven,' zei mevrouw Bever, 'iemand die niet tegenover Aslan staat met knikkende knieën is of bijzonder moedig of bijzonder dom.'
'Dus hij is toch gevaarlijk?', zei Lucy.
'Gevaarlijk?' zei meneer Bever. 'Hoor je niet wat mevrouw Bever zegt? Niemand heeft gezegd dat hij niet gevaarlijk is. Natuurlijk is hij gevaarlijk. Maar hij is goed. Hij is onze Koning; dat zei ik toch al.'

Vandaag ontstond bij ons thuis een gesprek over dat woord 'gevaarlijk'. We keken naar het engelse origineel van Lewis en zagen dat hij het woord 'safe' gebruikt – daar zegt meneer Bever: 'Course he isn't safe. But he's good. He's the King, I tell you'. De meest voor de hand liggende vertaling van 'safe' zou 'veilig' zijn. De vertalers zijn zo vrij geweest een woord met ontkenning ('not safe') te vertalen met een woord dat geen ontkenning nodig heeft: 'gevaarlijk'. Persoonlijk vind dat in dit verband een hele goede vertaling, maar de vragen die het heeft opgeroepen bij deze en gene wil ik wel onder ogen zien.

Want zowel in ons gesprek als in een mail van een gemeentelid werd de vraag opgeworpen of het niet een verkeerd Godsbeeld oproept als we deze woorden toepassen op God – wat Lewis in zijn boeken heel impliciet doet en ik gisteren in de dienst heel expliciet maakte. 'In mijn godsbeeld hoef je niet bang voor God te zijn', zo schreef iemand mij. Laat ik duidelijk zijn: in mijn godsbeeld hoeft dat ook niet! In zekere zin probeerde zowel Lewis in zijn boek, als ik in mijn preek precies hetzelfde te zeggen: Je hoeft niet bang te zijn voor God, want hij is goed…!

Maar daar zit dan ook precies het spannende in dit beeld. Want Aslan is 'niet veilig', hij is 'gevaarlijk'; hij is niet een grote lieve poes, maar een Leeuw. Je kunt Aslan niet voor je karretje spannen en iemand als de Witte Koningin kan met recht bang voor hem zijn. Het feit dat je niet bang voor Aslan hoeft te zijn heeft te maken met zijn goedheid, niet met zijn zwakte of onbetekenendheid.

Zo denk ik ook dat we over Pinksteren kunnen denken: God komt ons 'rakelings nabij'. Als de Geest van God vaardig wordt over mensen, dan gebeuren er onverwachte dingen en raken mensen de regie kwijt. Want God is groter dan wij, machtiger, overmachtig zelfs! Dat is eng – heel eng. Dat is voor wie op veilig spelen wil… niet veilig en dus gevaarlijk. Wie graag de baas blijft over zijn of haar leven, wie niet van het onverwachte houdt kan zich beter met deze God niet inlaten…

En toch doen mensen dat, 20 eeuwen geleden en nog steeds. Waarom? Omdat ze uiteindelijk vertrouwen vinden in het feit dat deze God goed is. Wie dit waagstuk aan durft te gaan, zal ontdekken dat het goed komt – niet omdat er niets gebeurt, niet omdat God een 'doetje' is, maar omdat Hij goed is. We zijn 'niet bang', niet omdat God onmachtig en betekenisloos is, maar omdat Hij goed is.

Intussen snap ik de vraag heel goed. We kennen immers de godsbeelden van een kwade en toornige God maar al te goed: de God die de zonde wreekt en waar je voorzichtig mee moet zijn. Een God die je het kwade 'betaald zet' en van wie je alleen het goede mag verwachten als je naar 'zijn pijpen danst'. Iemand meende dat ik die God bedoelde en corrigeerde mij 'je mag niet weer zeggen dat God boos is…'. Maar ik had het niet over deze God. Met die God hebben wij niets te maken!

Je inlaten met de God van de bijbel is niet zonder risico – de kans is groot dat er dingen veranderen in je leven, misschien wel alles. Levensgevaarlijk voor trotse mensen. Maar omdat Hij goed is, zoek ik toch steeds weer de moed Hem te ontmoeten en zelfs mijn leven voor Hem te openen…

Boele P. Ytsma www.zoekendgeloven.nl

Voor meer informatie over de C.S. Lewis en de Kronieken van Narnia kun je hier terecht. Vorige pagina