Het went snel, die zomerse hitte in april. Als het nu op de namiddag wat afkoelt klagen we al bijna dat het koud is. Hoeveel zomerse dagen op rij hebben we nu al gehad? Ik ben de tel kwijt. Vijf of tien jaar geleden zouden enkele milieuactivisten bij dergelijke warmte- en droogterecords hard en schel roepen dat het gevolgen zijn van een wereldwijde opwarming, veroorzaakt door het menselijk wanbeheer en de gretigheid waarmee wij onze bronnen opgebruiken. Ze moesten toen zo hard roepen omdat de meerderheid van de klimatologen dat concept destijds nog verwierp. Maar dat is veranderd – overal wordt de 'climate change' onderkend (tot in het Witte Huis) en door het grootste deel van de wetenschappers wordt het verband met menselijk gedrag erkend.

Maar ook dat went snel. Ja, bij storm en overstroming, dan voelen we ons achter onze dijken bedreigd en kwetsbaar en roepen we elkaar toe dat het niet meer veilig is, dat er echt wat moet gebeuren. Maar we zijn het snel vergeten als de storm voorbij is en de overstroomde gebieden weer zijn droog gepompt. En deze hitte laten velen van ons zich welgevallen - we blijven het 'mooi weer' noemen tenslotte. Ja, het is wat, die opwarming van de aarde… maar we kunnen er toch niets meer aan doen, dus laten we dan maar genieten!

Maar mijn ongerustheid is niet weg. De somberste scenario's van tien jaar geleden lijken nu waar te worden – wat als de somberste scenario's van nu over twintig jaar uitkomen? Bewoners van de lage landen zullen het dan wel hogerop moeten gaan zoeken. Wie leeft op 0 N.A.P. – ik hoor bij die waaghalzen! - zal rekening moeten houden met een verhuizing in de nabije toekomst. Maar is dat alles wat we erover moeten zeggen? Of moeten we nu ook roepen dat we de auto moeten laten staan en de vliegvakantie moeten annuleren? Helpt dat nog? Elders in de wereld wordt met olie gesmeten en wij draaien toch die veranderingen niet meer terug, hoe hard we ons best ook doen.

'En toch', blijft het in mijn hoofd en hart klinken: 'En toch, mogen we niet onze verantwoordelijkheid hierin ontkennen!' Ik geloof inderdaad dat we ons leefpatroon zullen moeten aanpassen, al was het alleen maar als boetedoening en als een uiting van ons besef van verantwoordelijkheid. Er zijn wel meer dingen die niet direct effect sorteren, maar die wel belangrijk zijn. In de kerk weten we daar alles van. Misschien moeten wij daar nu wat meer over gaan vertellen?

Intussen zal ik dan de verwarming wat lager zetten.

Boele P.Ytsma
www.zoekendgeloven.nl Vorige pagina