Vrijdag schreef ik een artikeltje voor de kerkbode met de titel 'dromers gevraagd'. Ik schreef daarin onder andere dit:

'Een kerk zonder visie zal niemand aanspreken. Onderzoekers hebben gemerkt dat het formuleren van een heldere en inspirerende visie een eerste signaal is voor een opleving in de kerk. Opleving wil niet meteen zeggen 'groei', maar heel vaak is ook dat het gevolg. Wie visie heeft 'ziet' iets, ziet een ideaal van de kerk in de toekomst. Een beeld dat in beweging zet en dat energie geeft. Daarmee wordt de kerk weer een aantrekkelijke plek!

Graag wil ik met een aantal mensen hardop dromen en denken over de kerk van de toekomst. Het begint met het serieus nemen van ons verlangen, van onze ideeën, van onze dromen. Natuurlijk zullen we elkaar vertellen wat ons niet bevalt en waar we tegenaan lopen, maar we blijven niet steken in somberheid en frustratie. We willen zoeken naar een inspirerend ideaal.'

Tot zover mijn oproepje in de kerkbode.

Gisteren (zondag) mocht ik samen met vakantievierende jongeren een soort 'kerkdienstje' houden. Samen in een grote kring, rond een brandende kaars, zoekend naar een manier om God ter sprake te brengen. We luisterden naar een nummer van Marco Borsato en deelden onze voorbeden met sms-jes. En we deden de bijbel open – natuurlijk, want in de kerk geloven we dat we God alleen maar zinvol ter sprake kunnen brengen bij een geopende bijbel.

We lazen Jezus' gelijkenis over een vrouw die een geldstuk kwijt was (een 'drachme'). Dat deden we niet zonder reden, want één van de jongeren was de dag tevoren haar MP3-speler verloren in het bos. Ze hadden er allemaal al naar gezocht – voorlopig tevergeefs - en die zoektocht zou na ons dienstje worden voortgezet. Net als voor die vrouw in de bijbel was ze immers iets kwijt dat van waarde was. Je doet alleen moeite om te zoeken als het belangrijk voor je is…

En wat denk je: we vonden haar MP3-speler! Sterker nog: ik vond het – onder de bladeren in een stuk bos dat veel te groot leek om ooit zoiets kleins weer terug te vinden. Nog voel ik de verbazing als ik eraan terug denk. Ik meende er goed aan te doen de jongeren iets te vertellen over zoeken en vinden en gevonden worden. Maar misschien was de belangrijkste les wel voor mezelf: wie de moeite doet om te zoeken, zal het ook werkelijk vinden!

Boele P. Ytsma
www.zoekendgeloven.nl
Vorige pagina