Opnieuw liet een anonieme lezer overdenkenswaardige woorden na, maar zonder daarbij de link te maken met wat ik schreef. Het geeft mij de ruimte om zelf die link te leggen. Wat ik vermoed is dat mijn lezer mij wil zeggen: Neale Donald Walsch denkt groot, denkt groot van God en groot van de mens, Walsch denkt zo groot dat ik daarvoor terugdeins. En daarbij gebruikt lezer P.L. de mooie woorden die – naar iedereen elkaar napraat! - Nelson Mandela zou hebben uitgesproken toen hij in 1994 het presidentschap in Zuid-Afrika aanvaarde:

‘Onze diepste angst is niet dat we onmachtig zouden zijn. Onze diepste angst betreft juist onze onmetelijke kracht. Niet de duisternis, maar het licht in ons, is wat we het meest vrezen.’

Deze tekst is, zoals de meeste mensen inmiddels wel weten, van de Amerikaanse schrijfster van de spirituele boeken, Marianne Williamson. Maar wat kennelijk bijna niemand weet (en ik tot voor kort ook niet wist, ik schreef nog eens een preek met een verwijzing naar deze woorden!) is dat Mandela deze woorden zelfs niet eens heeft geciteerd. Het misverstand is een eigen leven gaan leiden! Marianne Williamson schrijft daarover zelf:

‘Several years ago, this paragraph from A return to love began popping up everywhere, attributed to Nelson Mandela's l994 Inaugural Address. As honored as I would be had president Mandela quoted my words, indeed he did not (cursivering van mij, Boele). I have no idea where that story came from, but I am gratified that the paragraph has come to mean so much to so many people’

Om meer dan één reden vind ik dit hardnekkige misverstand vermakelijk en leerrijk. Natuurlijk is de schrijfster Williamson blij met deze vergissing, voor haar is het een prachtige ‘reclamestunt’ - wie wil er niet verward worden met Nelson Mandela?. Je zou willen weten of er enige opzet in het spel is geweest. Laten we haar op haar woord geloven.

Maar de woorden hebben vanzelfsprekend een totaal andere betekenis als ze uit de mond komen van een man die na 27 jaren gevangenschap zonder rancune president kan worden, dan wanneer ze worden gelezen uit het boek van een beginnende Amerikaanse schrijfster… Nogmaals, Williamson ken ik niet, maar het verhaal van Mandela ken ik wel – en zijn verhaal heeft tot nu ook deze woorden hun beladen en belangrijke betekenis gegeven. Dat gewicht valt uit de woorden weg als ze niet van hem blijken te zijn, niet eens door hem geciteerd zijn. De grootheid en het licht waarover in dit citaat wordt gesproken is nu van andere orde. Deze verandering kan moeilijk overschat worden.

Tal van gedachten zou ik nu willen uitwerken. Wat betekenen deze woorden nu, nu ze exclusief aan Williamson moeten worden toegeschreven? Over welke ´onmetelijke kracht´ heeft zij het. De links op haar site, zelfs naar Neale Donald Walsh, wekken het vermoeden dat mijn lezer P.L. terecht het verband legt tussen deze woorden en het boek van Walsh. Het komt uit eenzelfde bron. Het zal vermoedelijk dan ook onder mijn kritiek daarop blijven vallen, maar dat zou ik eerst nader willen onderzoeken. Maar met de unieke figuur van Nelson Mandela hebben deze woorden niets te maken.

En wat heeft Mandela dan wel gezegd in die meidagen van 1994? Twee redes heb ik van hem kunnen vinden, de ene uitgesproken als inauguratie voor het congres op 10 mei, de tweede als speech voor burgers van Cape Town op 9 mei. Ik zal ze eens aandachtig lezen, maar nu is mij al duidelijk dat de toon wel een andere is.

Hoe een paar woorden zo plotseling van betekenis kunnen veranderen… Leerzaam, ja vermakelijk en leerzaam.Boele Vorige pagina