Weblog

Laat ik maar met de deur in huis vallen: ik neem afscheid van je. Nee, ik ga niet dood (dat was ik tenminste nog niet van plan), maar ik verdwijn wel vrijwel helemaal van het internet en uit de media. Dat lijkt vreemd voor iemand die tot voor kort de geuzennaam ‘internetdominee’ mocht dragen. Ik geef je wat uitleg.

De breuk

Zaterdag - de laatste volledige etappe. We starten in Schokkerhaven. De vroege ochtendzon is al warm. Er wordt gesmeerd met zonnebrandcrème en waterflessen worden gevuld. We lopen een paar kilometer langs het Ketelmeer, dan slaan we linksaf en lopen we de polder in tussen twee korenvelden door. Vóór ons zien we de contouren van het voormalige eiland Schokland, een verhoging in het landschap, de oude kustlijn gemarkeerd door bomen.

10:00 uur – De eerste badgasten nestelen zich alweer aan het strand van het Ketelmeer als wij de blauwe camper opvallend zichtbaar parkeren voor de tochtgenoten. We zijn in Schokkerhaven, de plaats waar we gisteren de etappe besloten. Als het tien uur is zijn we bijna compleet. We wachten nog op Annemiek Schrijver die de weg in de Noordoostpolder is kwijtgeraakt. Na wat telefonische coaching vind ze ons. We zijn klaar voor vertrek.